Verwarring
De wereld is in verwarring.
Grotere tegenstellingen
Tegenstellingen worden steeds groter. Terwijl we in het westen denken dat we omkomen in de welvaart, sterven mensen in Afrika aan dingen die we ons hier niet eens kunnen voorstellen: honger, aids, onvoldoende schoon drinkwater.
Kleinere afstanden
De afstanden worden steeds kleiner. Via internet maken we vrienden over de hele wereld waarbij alleen de talen nog een barrière vormen. Goederen, grondstoffen, dieren, geld en mensen worden massaal verplaatst. Iedereen ziet wat er op andere plaatsen gebeurt. Westerlingen zien de Tsunami en hongersnood, maar anderen zien ook in welke rijkdom en losbandigheid wij leven.
Natie-staten
We leven in het westen in natie-staten en zien de wereld als een verzameling van vaak door ons geschapen landen met eenzelfde structuur, terwijl de werkelijke samenlevingsvormen in veel staten geheel niet vergelijkbaar zijn. Ondertussen worden steeds meer regels niet meer in die landen gemaakt, maar op wereldschaal in organisaties als de Verenigde Naties, de Wereld Handels Organisatie, de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds. Andere regels worden vastgelegd in een ontelbaar aantal internationale verdragen. Soms worden zelf staatsstructuren via verdragen aangegaan, zoals bij de Europese Unie.
Natuur
De natuur verandert in een hoog tempo, zo hoog dat wij mensen het praktisch niet in de hand hebben. De natuur kun je niet in de hand hebben, maar wij hebben wel extra veel last van snelle veranderingen in de natuur.
Technologie
En tenslotte gaat de technologische ontwikkeling als een razende door. Steeds sneller worden nieuwe uitvindingen gedaan en toegepast in de praktijk. De ontwikkelingen gaan daardoor steeds sneller en de maatschappij heeft steeds meer moeite ze bij te houden.
Kaderdenken
Politici, wetenschappers, bestuurders en zakenlui, iedereen probeert binnen haar eigen kader de regels en gebruiken aan te passen aan de nieuwe ontwikkelingen. En steeds vaker lijken de burgers het vertrouwen te verliezen dat er werkelijk verbeteringen optreden. De kloof groeit tussen gewone mensen en de mensen die verantwoordelijkheid dragen voor het reilen en zeilen van staten, organisaties en bedrijven in deze wereld. Niemand lijkt te weten hoe het probleem nog opgelost kan worden.
