Zetel Joeri Oudshoorn

De samenleving is gebaad bij stabiliteit van inkomens. Stabiliteit maakt het mogelijk verder vooruit te kijken, vermindert angst voor de toekomst en geeft in het economisch verkeer het vertrouwen dat afspraken worden nagekomen.

Om het inkomen van mensen te stabiliseren in een steeds flexibeler arbeidsmarkt, komt er een persoonlijk fonds. In dit persoonsgebonden fonds wordt verplicht een deel van het inkomen gestort, totdat het fonds groot genoeg is om drie jaar van het huidige inkomen uit te betalen.

Wanneer men minder gaat werken, of zijn baan helemaal verliest, kan uit het persoonlijk fonds tot maximaal het maandinkomen per maand worden opgenomen. Op deze wijze wordt het mogelijk zorg- of onderwijsverlof op te nemen. Ook hoeft met niet meteen gebruik te maken van het recht op arbeid wanneer men zijn baan verliest.

Doordat het persoonlijk fonds groter moet worden als men meer gaat verdienen, wordt niet direct bij het aangaan van een beter betaalde baan de nieuw verworven koopkracht ingezet. Bij een minder betaalde baan kan gedurende langere tijd gewerkt worden aan het aanpassen van het budget.

Macro-economisch betekent het dat in perioden waarin de economie het goed doet geld wordt afgeroomd, terwijl in mindere periodes meer geld wordt uitgegeven. Dit bevorderd de macroeconomische stabiliteit in het conjunctuurgevoelige Nederland.

Voor iedereen die kan werken, wordt een recht op werk tegen minimum loon ingevoerd. Dat recht komt in de plaats van een uitkering.

De overheid wordt verantwoordelijk voor het aanbod aan werk. Elk fatsoenlijk werk of scholing die wordt aangeboden, moet worden aangenomen. Neemt men het werk niet aan, dan moet de overheid na een week ander werk aanbieden. In de tussentijd is er dan geen werk en geen loon. Ook krijgt de persoon geen uitkering.

Samen met deze maatregel wordt een ‘persoonlijk fonds’ ingesteld.