Een kind voeden we op, we stellen regels op waaraan ze zich moeten houden, zelfs als het kind dat helemaal niet prettig vindt. Die regels zijn nodig om een prettige, stabiele en vrije maatschappij op te bouwen. Net zoals wij een gezin kunnen laten samenwerken in de richting van een ideaal, zo kunnen we ook een maatschappij laten samenwerken in de richting van een ideaal. De samenleving is maakbaar, op elk niveau. Van gezin, straat, dorp of stad, tot land, werelddeel en de hele wereld. Voor die maakbare samenleving zijn instrumenten nodig, bestuursorganen, die op elk niveau anders zullen werken. Maar belangrijker dan instrumenten is de wil om als mensen weer boven de automatismen te staan, om onszelf te verheffen in het belang van een groter doel dan jezelf.

We hebben al gezien dat deze samenleving zeer intensief is, dat we door alleen aan ons zelf te denken geen duurzame samenleving kunnen inrichten. Nu moeten we ons realiseren dat niet anderen, maar wij zelf ook de makers van die samenleving zijn.

De samenleving leeft en evolueert
Opvoeden moet, maar juist een overheid moet zich daar zeer terughoudend in opstellen. Overheden hebben primair de taak de diversiteit in een samenleving te bevorderen, en de kansen van individuen. Zij kan helpen bij de opvoeding, maar alleen in ondersteunende zin. Zo kan de rol bijvoorbeeld wel een rol spelen in het ondersteunen van onderwijs of emancipatie, maar zal de inhoud daarvan vooral aan groepen burgers overgelaten moeten worden.

Civil society
Omdat de overheid zich in meerdere aspecten terughoudend moet opstellen, is een sterk netwerk van sterke burgers nodig. Zij kunnen, onafhankelijk van de overheid, hun eigen individuele levenswijze en die van de groep bepalen. En dus kiezen of, en zo ja welke, veranderingen ze in hun eigen groepen en gemeenschappen willen hebben.

Een intensieve samenleving móet gemaakt worden
Joeri Oudshoorn meent dat een samenleving maakbaarder moet zijn naarmate ze intensiever wordt. Dat betekent niet dat de overheid alles moet regelen. Naarmate een samenleving intensiever wordt, is wel een grotere bijdrage van het individu aan groepen en samenleving nodig, net zoals de bijdrage van groepen aan de samenleving zal moeten toenemen. Vergelijk het maar met het dierenrijk. Een solitair levend beest hoeft zich helemaal nergens mee te bemoeien, groepsdieren moeten sociaal gedrag binnen de groep vertonen maar mogen zich buiten die groep misdragen, en in een mierenkolonie levert elk individu naar vermogen en talent een bijdrage aan het geheel.
Het is het streven van Joeri Oudshoorn om de samenleving zó in te richten, dat mensen ondanks hun evolutionaire voorkeur voor het zoeken van veiligheid in groepsgedrag gestimuleerd worden hun individuele talenten te ontwikkelen en individueel en met groepen bij te dragen aan het onderhoud aan de intensieve samenleving.