De Europese Unie is op dit moment een allegaartje van beslissingsmethoden. Geen van die methoden is democratisch te noemen.

Een nieuw Europees verdrag over het Europees bestuur bevat ten minste de bepaling dat een door de bevolking gekozen Europees Parlement het hoogste orgaan is en alle daaraan gekoppelde rechten kent. Hieronder het recht op ammendement en initiatief.

De Europese Commissie wordt de regering van Europa. Zij krijgt volmachten van lidstaten over specifieke terreinen, en voor een beperkte tijd. Lidstaten kunnen zich na die beperkte tijd, wanneer ze ontevreden zijn over de Europese beslissingen, steeds uit specifieke terreinen terugtrekken en daar weer autonoom over beslissen.

De Europese Raad wordt een senaat. Zij kan besluiten tegenhouden.

Tot het moment dat dit geregeld is, wordt het vetorecht van Nederland op alle terreinen behouden danwel terugbevochten. Ergens moet de directe democratische controle liggen. Dat is nu bij de Tweede Kamer.

Alle informatie over standpunten van onze regering en overige partijen in de Europese Unie moet voortaan onmiddellijk en uit eigen beweging door de regering worden vrijgegeven. Daarbij zijn inbegrepen alle zaken over de inzet van de onderhandelingen, alle notulen van vergaderingen en het stemgedrag van alle partijen.

Zolang het Europese Parlement niet het hoogste orgaan van Europa is, wil de Tweede Kamer de mogelijkheid besluiten uit de Europese Unie terug te draaien. Daarvoor zal de regering in Europa steeds een voorlopig standpunt moeten innemen totdat de Tweede Kamer het standpunt goedkeurt.

Al deze maatregelen zijn een extra last op de bestuursstructuur van de Europese Unie. Toch is het belangrijk om dit door te voeren. Enerzijds wordt de democratische controle op Europa door de Tweede Kamer zo lang als nodig in ere hersteld (nu is die er in de praktijk niet), anderzijds wordt daarmee de druk op een definitief en werkelijk democratisch verdrag vergroot.